... þó svo að það megi halda það hérna á þessari síðu. En jólin voru yndisleg, ég fékk gott jólafrí, var umvafin fjölskyldu og vinum, fór í nokkur boð og hitti gott fólk.
Nýja árið leggst vel í mig, ég er bjartsýn og hugsa jákvætt og um það sem bíður mín og er að vænta á þessu ári, núna síðast fór ég að velta því fyrir mér hvað ég eigi að gera í sumarfríinu. Auðvita hef ég líka einhverjar pínulitlar áhyggjur og er ekkert alltaf ánægð með pólítíkusana, peningamennina eða mótmælenduna, svona eftir því hvernig stendur á hverju sinni og hvað kemur upp á yfirborðið, en ég get bara ekki farið að eyða tíma mínum í reiði og áhyggjur, ég fylgist með, eða alla vegana reyni það og reyni að skilja, en hugsa svo bara meira um það sem nær mér stendur og hvernig ég geti sem best sinnt mínu og mínum.
Ég fór suður um síðustu helgi ásamt öðrum í fjölskyldunni að fagna með Björgvin bróður þar sem hann var að útskrifast úr HR sem byggingatæknifræðingur, strákurinn stóð sig auðvita með mikilli príði eins og alltaf og ég er voða stolt af honum. Þau hjónaleysi Björgvin og Ásrún heldu svo fína veislu þar ég hitti m.a. sunnlenska frændur og frænkur sem maður hitti nú ekki of oft.
Anton Dagur stækkar og dafnar vel, er orðinn ofsalega duglegur að koma sér á milli staða á hálu parketinu og er farinn að standa upp og svona ýmislegt. Þeir feðgar verja nú flestum stundum saman þar sem sá nýútskrifaði fékk atvinnuleysi í útskriftargjöf og er nú heima í feðraorlofi, en móðirin farin að vinna á ný eftir sitt fæðingarorlof.
Jón Egill og Lárus Ingi gistu hjá frænku sinni helgina eftir þrettándann, ég bauð þeim ásamt foreldrum þeirra í hamborgaraveislu og svo á álfabrennu, sem allir höfðu mjög gaman af. Ég og strákarnir áttum svo kósýkvöld og horfðum á Ladda saman, það var alveg yndislega gaman að horfa á hann með þeim, þar sem þeir hlægja ofan í maga og kunna sum atriðin orðið utanaf.
Það gegnur vel í vinnunni, alltaf eitthvað nýtt og skemmtilegt til að takast á við þar og gaman að finna sér ný verkefni.
Á morgun er bóndadagur, en rigningin lemur á rúðunni, og reynir að eyða öllum fallega hvíta snjónum sem nú þekur allan Eyjafjörð, en hver veit, kannski vakna ég bara í snjókomu í fyrramálið, á hver veit?


p.s. nýjar myndir inn í myndaalbúminu mínu

Í gær og í dag hef ég átt yndislega stundir með fjölskyldunni, var hjá pabba og mömmu í gærkvöldi ásamt ömmu, Kristínu frænku, Björgvin, Ásrúnu og Antoni Degi. Við fengum hefðbundinn og yndislega góðan jólamat, með öllu tilheyrandi, pakkarnir flæddu yfir góðan hluta af stofunni, góður hluti af þeim var opnaður áður en við fengum okkur heimagerðan ís. Það var gaman að fá að upplifa fyrstu jólin hans Antons Dags, hann var ósköp rólegur yfir þessu öllu saman en naut athyglinnar sem hann fékk, en að lokum var hann svo háttaður ofan í vagninn og svaf þar, þar til foreldrarnir höfðu opnað alla pakka og tilbúin heim í sveitina . Eftir pakkana voru svo jólakortin lesin. Það var gott að koma heim eftir þessa notalegu kvöldstund, ég fékk mér púrtvín, setti Jólaperlur með Björgu Þórhalls sem ég svo sofnaði út frá.

Í dag var annar dekurdagur, sem byrjaði í hangiköti hjá foreldrunum, við mamma og Kristín fórum svo í jólamessu í Akureyrarkirkju, um kvöldmat var jólaboð hjá Magnúsi bróðir mömmu, matarhlaðborðið svignaði undan kræsingunum, Gísli Rúnar lagði til 10 vísangátur sem snúið en gaman var að spá í, og mér tókst að leysa, flestar án vísbendinga
Læt tvær fljóta hér með.

Þau undur og stórmerki gerðust í morgun að stubbarnir sváfu út og þá er ég ekki að tala um til sjö eins og gott hefur talist hingað til þegar þeir félagar hafa gist, nei, nei, það var sofið til níu í morgun, frænkunni til mikillar gleði. Það furðulegast við þetta allt saman er samt það að þeir rumskuðu báðir klukkan sjö, en sofnuðu aftur vegna dræmra undirtekta frænkunnar.

Eftir morgunmat og smá videogláp skelltum við okkur í piparkökugerð, degið var hnoðað og flatt út og hjörtu gerð í öllum stærðum og gerðum, stubbarnir höfðu mjög gaman af þessu öllu saman og tóku virkan þátt, en höfðu þó ekki úthald í að klára allt degið, svo þeim var boðið upp á freyðibað meðan frænkan gerði lítlar sætar kúlur úr restinni af deginu.

Í gær hittum við jólasveina, þeir komu fram á svölunum í Bókval, eins og þeir hafa gert síðan ég var lítil, þá svalir KEA. Eftir heilmikinn söng hittum við þá og fengum við hangikjöt, mandarínur, epli og karamellur, spallað var við sveinana sem voru hressir og skemmtilegir.

Renndi út á Hauganesið mitt í dag, strákarnir voru í Billabrekku að renna sér með Kardo þegar ég kom á svæðið, mamma þeirra að pakka inn gjöfum á jóladagatalið þeirra, pabbi þeirra fylgdist með fótboltanum og textavarpinu eftir að hafa staðist ljóskuprófið með glæsibrag, mesta ljóskan á svæðinu. Ég las Moggan, drakk kaffi og borðaði smákökur, föndraði stafi á herbergishurðina hjá strákunum JÓN OG LÁRUS Í JÓLALANDI sem þeir pöntuðu hjá mér þegar við hittumst í laufabrauðinu um síðustu helgi Fékk svo mjólkurgraut með súru slátri sem pabbinn eldaði. Strákarnir voru svo spenntir yfir jóladagatalinu, reyndu að sannfæra mömmu sína um að það ætti að opna einn í kvöld.
Ljóð dagsins er tileinkað strákunum.

Meiri snjó

Er lægst er á lofti sólin,
þá loksins koma jólin.
Við fögnum í friði og ró,
meiri snjó, meiri snjó, meiri snjó.

Það gleðst allur krakkakórinn,
er kemur jólasnjórinn.
Og æskan fær aldrei nóg,
meiri snjó, meiri snjó, meiri snjó.

Það er barnanna besta stund,
þegar byrjar að snjóa á grund.
Úti á flötinni fæðist hratt,
feikna snjókall með nef og með hatt.

Svo leggjast öll börn í bólið,
því bráðum koma jólin.
Þau fagna í friði og ró,
meiri snjó, meiri snjó, meiri snjó.
Þau fagna í friði og ró,
meiri snjó, meiri snjó, meiri snjó.

... getur einhver útskýrt þennan texta fyrir mér, hver ér boðskapur hans? Lagið er svo einstaklega fallegt og textinn svo fallegur, á köflum ... ef ég nenni ... hmmm ... ég bara skil þetta ekki.
En lagið er fallegt og þetta er eitt af þessum lögum sem mikið eru spiluð fyrir hver jól

Ef ég nenni eftir Jónas Friðrik

Gimstein og perlu, gullsveig um enni,
sendi ég henni, ástinni minni.
Öll heimsins undur, ef ég þá nenni,
færi ég henni ástinni minni.
Lífsvatnið dýra úr lindinni góðu,
færi ég henni. Ef ég nenni.
Hesturinn Gullskór hoglega fetar.
Á heimsenda ratar. Ef ég nenni.

Ég veit ég átti hér óskasteina.
Þá gef ég henni. Ef hún vill fá mig.
Ég gæti allan heiminn ástinni minni
óðara gefið, ef hún vill sjá mig.
Kóngsríki öll ég kaupi í snatri,
koss fyrir lítinn. Ef ég nenni.
Fegurstu rósir af runnum þess liðna,
rétti ég henni, ef ég nenni.

Aldrei neitt framar neitt illt í heimi
óttast þarf engillinn minn,
því ég verð hér og vaki.

Skínandi hallir úr skýjum ég smíða.
Ekkert mig stöðvar, ef hún vill mig.
Í dýrlegri sælu dagarnir líða,
umvafðirtöfrum. Ef hún vill mig.

Einhverja gjöf ég eflaust um jólin,
ekki mjög dýra, sendi henni.

Ef ekkert skánar ástand í vösum,
á ég þó kort, að senda henni.

Ef ég get slegið einhvern, þá fær
ástin mín gjöf frá mér.

Er þessi texti kannski að minna okkur á það að við þurfum að vinna fyrir öllu, við þurfum að leggja svolítið á okkur til að rækta ástvini okkar, við fáum ekkert bara upp í hendurnar, við þurfum að vinna fyrir því, og sérstaklega þurfum við að vinna fyrir því að halda því sem við höfum, það er vinna að eiga góða vináttu einhvers, það er vinna að elska.

Hvað er það jólalag sem kemur fyrst upp í hugann? Hvaða jólalag er eitt af þeim fyrstu sem við heyrum fyrir hver jól? Það sem kemur upp í huga minn er Jólahjól, það gamla góða snilldarlag, enganveginn merkilegt lag, enganveginn merkilegur texti, en samt, það er eitthvað sem gerir það að verkum, að þetta lag varð ótrúlega vinsælt og lifir alveg ótrúlega vel - kannski er það bara Stebbi - hann fer jú létt með það Talandi um Stebba og þá á ég auðvita við Stefán Hilmars. mikið ofsalega langar mig að heyra jóladiskinn hans

Jólahjól

Undir jóla hjóla tré
er pakki
Undir jóla hjóla tré
er voðalega stór pakki
í silfurpappír
og mamma og pabbi glotta í laumi í kampinn

Skild'a vera jólahjól
Skild'etta vera jólahjól
Skild'a vera jólahjól
Skild'etta vera jólahjól

Úti í jólahjólabæ slær klukka
úti í jólahjólabæ hringir jólahjólaklukkan jólin inn
Ég mæni útum grá glugga
og jólasveinninn glottir bakvið ský
út í bæði

Skild'a vera jólahjól
Skild'etta vera jólahjól
Skild'a vera jólahjól
Skild'etta vera jólahjól

Mamma og pabbi
þegja og vilja ekkert segja

Skild'a vera jólahjól
Vona að þetta sé nú jólahjól
Að þetta sé nú jólahjól
óóóójeeeee

Undir jóla hjóla tré
er pakki
Undir jóla hjóla tré
er voðalega stór pakki
í silfurpappír
og mamma og pabbi glotta í laumi í kampinn
út í bæði.

Skild'a vera jólahjól
Skild'etta vera jólahjól
Skild'a vera jólahjól
Skild'etta vera jólahjól
...
skildetta vera hjólajól?
ætli það sé mótorhjól?

Loksins í dag, loksins nennti ég að setja seríur í eldhúsgluggan, þvo og strauja fallegu jólagardínurnar frá ömmu Siggu (þær er svo flottar, hvítar með jólarósum) loksins, loksins, mig er búið langa til þess að gera þetta í heila viku, það er ekki gott þegar það fer ekki saman að langa og að nenna Setti einn af mínum uppáhaldsjóladiskum á, Jólaboð með þeim Lárusardætrum, Þórunni, Dísellu og Ingibjörgu, hann er svo yndislegur, og þá bara nennti ég allskonar hlutum sem ég hef ekki alveg verið að nenna Gerði meira að segja líka aðventukransinn,ossalega flottan og einfaldan. Það er svo gaman að fara í gegnum kassan með jólaskrautinu, velta því fyrir sér hvernig og hvar eigi að skeyta, finnst ég eigi svo marga fallega hluti og sætt skraut að aldrei þessu vant finnst mér mig ekkert vanta, en gaman Ætla að baka smákökur fyrir okkur mægður um helgina, hlakka til þess, þetta er mín frumraun, já ég hef bara aldrei "nennt" þessu fyrr en reyndar oft langað en núna ætla ég, og mig hlakkar til

Mér datt í hug að enda árið eins og ég byrjaði það hérna á blogginu með ljóði dagsins, hugmyndin kom af einum textanum á jóladiskinum sem ég er að hlusta á, því textinn á svo mikið erindi til okkar núna þegar við höfum kannski ekki öll efni á öllu því sem okkur langar í fyrir jólin.

Óður til húsmóðurinnar eftir Ingibjörgu Lárusdóttur

Gleðileg jól
Gleðileg jól

Jólin nálgast, törnin byrjar.
Þarf að þríf´allt hátt og lágt.
Ég geri lista yfir allt sem
ég þarf að gera rétt fyrir jól.
Hvað kostar það að halda jól?

Gleðileg jól eiga að vera í hjarta þér,
þau eiga ekki að kosta þig geðheilsu og puð.
Gleðlileg jól eiga að færa okkur
gleði og frið í mesta skammdeginu.

Við viljum gleyma þeim fagra boðskap
sem jólunum fylgir, en af hverju?
Því á okkur dynur áróður um það
hvað þurfi að kaupa svo það komi jól.
Hvað kostar það að halda jól?

Gleðileg jól eiga að vera í hjarta þér,
þau eiga ekki að kosta þig geðheilsu og puð.
Gleðlileg jól eiga að færa okkur
gleði og frið í mesta skammdeginu.

Sestu niður, kveiktu á kerti
og gefðu þér tíma til að gera ekki neitt
nema að njóta þess að vera
í faðmi vina og fjölskyldunnar.

Því það koma jól þó að eitthvað gleymsit.
Munum að börnin njóta jólanna mest
ef við erum glöð, afslöppuð og ánægð
og ekki með áhyggjur af reikningum.

Yndislegur dagur að baki. Fjölskyldan hittist og gerði laufabrauð saman, hlustaði á jólalög,  í hádeginu var hangikjöt á borðum með öllu tilheyrandi ... mmmmm Jón Egill og Lárus Ingi þreyttu frumraun sína í laufabrauðsgerð og gekk það bara vel - flínkir strákarnir.
Seinnipartinn fór ég ásamt samstarfskonum mínum á deildinni minni á jólatónleika Gospelkórs Akureyrar, þetta voru mjög flottir og skemmtilegir tónleikar, með marga góða einsöngvara og söngfólk.
Já í framhaldi af þessum degi gæti ég alveg hugsað mér að fara að græja jólin, ég er reyndar byrjuð að hanna jólakortin, nú er bara að koma þeim frá sér, búin að gera Sörurnar, jólaljósin alveg um það bil að komast upp, ég er jafnvel að hugsa um að baka smávegis af jólasmákökum - það væri nú gaman ... og já ... ég er komin með hugmyndir af jólagjöfum

September er búin að vera viðburðaríkur og annasamur með eindæmum, mikil vinna, ferðalög, og mannamót og ég auðvita búin að njóta þessa alls eins og vani er með mig. En nú virðist sem ég sé eitthvað að gamlast, ekki alveg 18 eins og ég held alltaf sjálf, og kannski líka spurning um að nenna að fara út að hreyfa sig sýna smá heilbrigði. Líkaminn eitthvað að setja stopp á gömluna, hægan nú og farðu að hugsa um hvað þú ert að gera kona! Svo vonandi er þetta upphafið að heilsusamlega líferninu sem ég er alltaf að fara að byrja 

jájá ég er löngu komin heim úr frábæru noregsferðinni sem gekk frábærlega, kennslupakkinn okkar vakti mikla athygli, svo nú erum við stöllur fullkomlega í skýjunum að velta fyrir okkur framtíðarmöguleikum, sala, þýðingar ... en það er ekki tímabært að ræða það hér og nú
Nú er djamm, Laufskálarétt, það er sko gleði í lagi, fullt af fólki og graðfolum af öllum stærðum og gerðum
Núna er hálfleikur, réttin afstaðin, framundan matur, sturta, finna föt og græja sig fyrir seinnihálfleikinn, stóðréttarball með Von, Bo og Stebba Hilmars. hversu mikið flottara getur þetta orðið? ja... ræðum það seinna

Núna er komið að því, ferðin til Noregs að skella á. Við Gurrý erum búinar að vinna baki brotnu að fyrirlestrinum okkar og erum bara mjög ánægðar með hann og höfum trú á okkur, að okkur takist vel til á föstudaginn þegar stundin rennur upp

Þetta sagði Ólafur Stefánsson í viðtali við bandarískan fréttaritara eftir leikinn í dag. Það er einmitt þetta, að "ekkert gerist af tilviljun" sem ég tel að mikið sé til í, því það er svo mikilvægt að eiga sér markmið, að eiga sér drauma, að hafa að einhverju að stefna, það að hafa trú á sjálfan sig. Maður verður að trúa til að geta. Eins verður maður að hafa trú á fólkið í kringum sig og þannig strykja það til eigin ágætis.
Markmið geta verið mörg og ólík á sama tíma, og eins, ólík frá manni til manns, það sem skiptir mestu máli er að gera sér raunhæf markmið, trúa á þau og hugsa um þau markmið sem maður setur sér, vera jákvæður, segja "ég get" og eins, að vera tilbúin til þess að berjast og leggja á sig tíma og/eða erfiði til að ná settum markmiðum.

Fyrr í sumar fór Lárus Ingi að tala um það við mig hvað bræður hans Jakob og Hólmar væru svakalega sterkir, þeir gætu lyft rosalega stórum steini, sem enginn annar gæti. Ég fussaði að sagðist vera miklu sterkari en þeir, það væri sko ekki spruning, Lárus var nú ekki alveg til í að trúa mér en ég gaf mig ekki, ég væri sterkari en þeir. Í berjamónum síðasta laugardag gekk Lárus fram á stein hann skoðar hann vandlega og segir svo "Hanna vilt þú lyfta þessum stein?"  Ég veitti þessu eitthvað lítinn áhuga, nenni ekki að lyfta steininum, Lárus biður mig aftur og ég neita, nenni því ekki, þá segir Lárus, pínu sár "en þú sagðir að þú gætir lyft stórum steini" Jamm, þar kom það, nú gat ég ekki lengur skorast undan þessari áskorun hans, það var líka þess virði, því aðdáunin sem skein úr augum hans var ómetanleg!

Það að finna, að fólk hafi trú á mann og því sem maður gerir og stendur fyrir, er mikilvægt í ferlinu að því að ná markmiðunum.

Aftur kemur Lárus við sögu þegar við vorum seinna þennan dag komin í Þorvaldsdal, þar sem við keyrðum fram að Kúgilsá, strákarinr urðu fyrir mikilum vonbrygðum með það að við færum ekki yfir ánna, sérstaklega Lárus, hann bara trúði því ekki að KAGGINN eins og ég kalla alltaf Nissan gaminn, gæti ekki farið yfir ánna, Kagginn getur jú allt, ég gaf mig ekki hann er jú bara fólksbíll, yfir ánna færum við ekki. Lárus hefst þá handa við að henda stórum steinum út í ánna, þar sem keyrt er yfir, þegar ég hafði ynnt hann eftir því hvað hann væri að gera, hvaðst hann vera að gera veg fyrir Nissan svo hann kæmist yfir!!

Og þetta er einmitt málið, maður verður að hafa trú til að ná markmiðunum og ekki láta það stoppa sig þó svo það verði einhverjar hindranir á vegi manns, heldur hliðra til og hagræða, aldrei gefast upp!!

... kyrjaði Jón Egill frændi minn (4 1/2 árs) hástöfum þar sem hann sat á milli þúfa í beramónum á laugardaginn þetta er ein af mögnum skemmtilegum minningum sem ég á eftir þessa yndislegu nýliðnu helgi, sem einkenndist af samveru með fjölskyldu og vinum. Á föstudag bauð ég Björgvin, Ásrúnu og mömmu í grill, við áttu notalega kvöldstund saman, Anton Dagur alveg eins og hugur manns, hann er svo yndislegur og meðfærilegur, nýtur þess að liggja á gólfinu og leika sér og spjalla, það er alveg ómetanlegt að hafa haft hann fyrir norðan í sumar, það er mikið víst að ég á eftir að sakna þess mjög að hafa hann ekki hérna fyrir norðan í vetur.
Á laugardaginn fór ég svo út á Hauganes, langt síðan ég hef hitt haugnesingana mína, ég fékk svo Jón Egil og Lárus Inga með mér út á Dalvík, þar sem við tókum á móti veiðimönnum úr sjóstönginni, það var gaman, ekki síst þar sem pabbi þeirra var á krana að landa, þeir sáum margt spennandi á bryggunni og í sjónum, marglittur og pappaglas sem þeir trúðu ekki upp á nokkurn mann að hafa hent í sjóinn "það hefur kannski bara fokið"
Eftir gott stopp á bryggjunni skelltum við okkur í berjamó, við nutum þess öll að liggja í mónum  í yndislega fallegu veðri og umhverfi, hver í sínum eigin heimi - ekki nema von að þetta lag hafi komið upp í hugan á honum frænda mínum.Strákarnir entust ótrúlega lengi við að tína ber, svo lengi að berin þeirra voru orðin gömul og þeir þurftu því að borða þau Jón Egill þurfti svo aðeins að fara að brasa, fór upp á kletta sem voru þarna fyrir ofan okkur, Lárus Ingi elti hann þangað upp eftir svolítin tíma, þeir ansi drugir með sig þarna hátt upp á klettnum, já alveg þangað til þeir lentu í sjálfheldu á leiðinni niður, hjartað er ekki alltaf jafn stórt og hugurinn
Þegar við höfðum dvalið nægju okkar í berjamónum keyrðum við inn í Þorvaldsdal, alla leið inn að á, þar fórum við út að viðra okkur, strákarnir fóru stax í það að henda steinum í ánna, og mosa sem voru bátar, sem þurfti að bjarga ef að strand urðu!! Lárusi Inga langaði svo ofsalega mikið til þess að við færum yfir ánna, tók það ekki gott að gilt að Nissan kæmist ekki yfir, ég hef jú alltaf sagt að Nissan sé kaggi og geti allt, en ég var ekki á því að kagginn gæti þetta, hann væri jú bara fólksbíll en ekki jeppi. Lárus Ingi fór svo að henda stórum steinum út í ánna, "til að búa til veg svo Nissan komist yfir" já maður deyr sko ekki ráðalaus Þeir brösuðu svo heillengi við það að finna STÓRA  steina til að henda út í ánna. Þegar við komum svo loksins heim klukkan að verða hálf átta, var verið að holugrilla læri, sem varð til þess að ég sat og drakk rauðvín og koníak, fram eftir kvöldi í góðra vina hópi.
Snemma á sunnudagsmorgni læddist ég svo út, áður en fjölskyldumeðlimir vöknuðu, renndi inn á Ak. og græjaði mig í ferð til Borgarness, þar sem ég var boðin í skírn og skírnarveislu til hennar Hörpu minnar, Ragnar Ingi var skírður við guðsþjónustu í Borg á Mýrum, þeirri fallegu gömlu kirkju. Fjölskyldan bauð svo til fallegrar en látlausar skírnarveislu heima í Dílahæð. Það var yndislegt að verja deginum með henni Hörpu minni og fólkinu hennar.
Það var þreytt en glöð kona sem kom heim rétt undir miðnætti, ánægð með yndislega helgi

... ekki mín sterkasta hlið, eins og margir nú þegar vita og þar með ég sjálf, en ég er þó alltaf að reyna því ég geri mér grein fyrir því að það getur komið sér vel að vera skipulögð!! Ég hef nokkrum sinnum reynt að halda dagbók, fæ t.d. ótrúlega þægilegt eintak frá KÍ sent heim á hverju ári, nota hana í nokkrar vikur, en svo er sá draumur úti og skipulagið fyrir bý það árið, en fyrr á þessu ári splæsti ég í nýjan síma og ákvað að prufa að nota dagbókina í honum, ég er jú oftast með hann á mér, annað en dagbókina sem passar ekki alltaf að hafa með, og viti menn þetta gengur bara svona ágætlega, í símanum get ég meira að segja minnt mig á að muna - það gerir dagbókin ekki!! símadagbókin hefur reynst mér vel og ekki klikkað þangað til í dag ... hmmm!!
á mánudag ákvað ég að ganga upp að Hraunsvatni með gellunum á Síðuseli, en á þri. fæ ég áminningu í símanum að það sé húsóhittingur á fim. kl. 1800, þá man ég það, við stöllur sem erum að undirbúa 15 ára húsóafmælið ætluðum að hittast, ok, ég hætti við göngua, í dag hendist ég svo í nettó til að versla í matinn fyrir annað kvöld þar sem ég ætla að fá Björgvin og Ásrúnu í mat, tek svo bensín, svo ég komist út á Dalvík, hendist hingað inn til að ganga frá matnum, sé þá símann, best að taka hann með, þá rekst ég á skilaboð, "við getum ekki hist í dag hafðu samband", ég hringi, "við hittumst í gær og rifjuðum það upp að það væri húsóhittingur á morgun en hvorug okkar kemst til þín" TIL MÍN? átti fundurinn að vera hjá mér? já, og best að láta það fylgja með að þetta eru sko MATARFUNDIR

Síðasta vikan í sumarfríinu var yndisleg eins og allar hinar. Já ég er búin að hafa það alveg ótrúlega gott síðastliðnar fimm vikur, ferðast, hitta fullt af fólki, fá gesti, djamma pínulítið, fara í veislur, fá fólk í mat = fimm vikna andleg veisla
En sem sagt þessi síðasta vika byrjaði reyndar frekar dapurlega með timburmönnum á mánudag eftir gott djamm með Sveinbjörgu og Jónu á sunnudagskvöld Við Sveinbjörg erum svo búnar að dúllast saman alla vikuna, grilla góðan mat, spila, spjalla og spá í framtíðina Ég skellti mér á súpukvöldið á Dalvík á fös. með mömmu, það var gaman og skemmtileg stemning. Seinnipart á lau. fórum við Sveinbjörg og kíktum á stemninguna á Fiskideginum mikla, hittum fólk sem var í tjöldum, sat og sólaði sig og grillaði í góða veðrinu. Við renndum í bæinn og grilluðum okkur á svölunum í Keilusíðunni það klikkar aldrei
Hitti svo Gurrý í dag þar sem við unnum aðeins í danska fyrirlestrinum okkar sem við ætlum að flytja á leikskólaráðstefnunni í Noregi í sept. og já allt í einu er bara mánuðu í þetta - úff!!
Á morgun hefst svo hversdagslífið aftur, að sumu leyti gæti ég alveg haldið áfram þessu yndislega sumarfríslífi, en svo er það líka að sumu leyti bara ágætt að halda til vinnu aftur hitta samstarfsfólkið og krakkagormana mína og koma rútínu á lífið aftur.
En það er líka marg spennandi sem bíður næstu vikur, enda nausynlegt að hafa eitthvað til að hlakka til.